Σε κάθε ιατρική εξέταση, ο ασθενής έχει το αίσθημα του φόβου γιατί ουσιαστικά εκτίθεται, σχεδόν θα λέγαμε ξεγυμνώνεται. Αυτό συμβαίνει καθώς κατά τη λήψη ενός λεπτομερούς ιστορικού-που είναι βασικό στοιχείο της εξέτασης-πρέπει να αποκαλύψει κανείς πολλά προσωπικά στοιχεία εκτός από τα συμπτώματα της πάθησης που τον οδήγησε στο ιατρείο. Φανταστείτε λοιπόν πόσο περισσότερο άγχος προκαλεί αυτή η διαδικασία σ’ ένα παιδί.

Τα παιδιά αποτελούν μια ιδιαίτερη ομάδα πληθυσμού. Η επικοινωνία λοιπόν του γιατρού με το παιδί πρέπει να γίνεται εντός ενός πλαισίου που θα συνδυάζει την αμεσότητα, τη ζεστή και φιλική συμπεριφορά, και το παιχνίδι ως κύριο τρόπο προσέγγισης, μέσα σ’ ένα περιβάλλον ευχάριστο και οικείο.

Η σωστή προσέγγιση του παιδιού εξασφαλίζει την εμπιστοσύνη και τη συνεργασία του, πολλές φορές σε μεγαλύτερο βαθμό απ’ ό, τι σ’ έναν ενήλικα. Ακόμη, ο σωστός τρόπος εξέτασης του παιδιού και εξοικείωσής του με τον χώρο του ιατρείου διαμορφώνει άριστους μελλοντικούς ασθενείς, πρόθυμους να συνεργαστούν με το γιατρό τους.

Συχνά Ωτορινολαρυγγολογικά Προβλήματα

Ωτίτιδα και παιδί

Τα παιδιά ακόμη κι από τη βρεφική και νηπιακή ηλικία μπορεί να παρουσιάσουν προβλήματα που αφορούν τον ΩΡΛ. Ειδικά όσον αφορά το αυτί μια πολύ συχνή πάθηση είναι η ωτίτιδα. Τα παιδιά, λόγω της ανατομίας τους που είναι διαφορετική από του ενήλικα και ειδικά λόγω της θέση της ευσταχιανής σάλπιγγας, έχουν προδιάθεση για λοιμώξεις στο μέσο ους, ιογενείς ή μικροβιακές.

Η ευσταχιανή σάλπιγγα είναι ένας «σωλήνας» που συνδέει το αυτί με τον ρινοφάρυγγα και επιτρέπει τον σωστό αερισμό του αυτιού και την απομάκρυνση των εκκρίσεων. Στα παιδιά η θέση της είναι πιο οριζόντια σε σχέση με του ενήλικα και έτσι οι βλέννες-εκκρίσεις σε μια λοίμωξη απομακρύνονται πιο δύσκολα, «λιμνάζουν» στο μέσω ους  με αποτέλεσμα την εμφάνιση μιας ωτίτιδας, η οποία μπορεί να είναι εκκριτική ή οξεία μέση.

Άλλος σημαντικός παράγοντας που βοηθάει στην εμφάνιση μιας ωτίτιδας και γενικότερα μιας λοίμωξης του ανώτερου αναπνευστικού συστήματος είναι η παρακολούθηση του παιδικού σταθμού. Τα παιδιά έρχονται σε επαφή με άλλα παιδιά που νοσούν από κάποια ίωση και οι ιώσεις σ΄αυτή την ηλικία είναι πολλές και υποτροπιάζουν εύκολα καθώς το ανοσοποιητικό τους σύστημα δεν έχει αναπτυχθεί πλήρως και δεν προσφέρει ικανοποιητική άμυνα απέναντι σε παθογόνους οργανισμούς.

Οι ωτίτιδες λοιπόν αφορούν μία απ’ τις πιο συχνές λοιμώξεις που απασχολεί την παιδική ηλικία. Είναι πολύ σημαντική η έγκαιρη διάγνωση και θεραπεία, ώστε να αποφύγουμε τις πιθανές επιπλοκές. Ένα ακόμη σημαντικός λόγος είναι ότι η επαρκής ακοή σε αυτές τις ηλικίες καθορίζει και την ανάπτυξη του λόγου.

Κρεατάκια

Ένα άλλο όργανο που πάσχει πολύ συχνά στα παιδιά είναι τα κρεατάκια. Η φλεγμονή τους μπορεί να οδηγήσει σε φλεγμονή όλων των γειτονικών οργάνων, όπως τα αυτιά, η μύτη, τα ιγμόρεια, οι αμυγδαλές και το κατώτερο αναπνευστικό. Επίσης, πολλές φορές ενώ τα κρεατάκια δεν εμφανίζουν φλεγμονή, μπορεί λόγω μεγάλου μεγέθους να οδηγούν σε βαρύ ροχαλητό, ακόμα και άπνοιες, με όλα τα γνωστά επακόλουθα στη συνολική ανάπτυξη του παιδιού.

Αμυγδαλεκτομή στα παιδιά

Άλλο σύνηθες πρόβλημα των παιδιών είναι οι αμυγδαλίτιδες που μπορεί να είναι μικροβιακής ή ιογενούς αιτιολογίας και συνήθως συνδυάζεται και με υπερτροφία αυτών. Οι υποτροπιάζουσες αμυγδαλίτιδες είναι ένδειξη χειρουργείου όπως και η υπερτροφία, καθώς εμποδίζει την φυσιολογική αναπνοή του παιδιού, προκαλεί άπνοια στον ύπνο ειδικά αν συνδυάζεται με υπερτροφία των αδενοειδών εκβλαστήσεων (τα κρεατάκια), και γενικότερα δυσχεραίνει την φυσιολογική ανάπτυξη του παιδιού.

Ακούγονται πολλές απόψεις σχετικά με το αν χρειάζεται να αφαιρεθούν οι αμυγδαλές στην παιδική ηλικία. Σε κάθε περίπτωση η απόφαση είναι εξατομικευμένη λαμβάνοντας υπόψη το συνολικό ιστορικό του παιδιού.

Πότε πρέπει να αφαιρούνται;

1.Όταν οι αμυγδαλές είναι πολύ μεγάλες και προκαλούν πρόβλημα στην αναπνοή ή προκαλούν ροχαλητό

2.Όταν το παιδί παθαίνει συχνές αμυγδαλίτιδες μαζί με πυρετό

3.Όταν υπάρχει υψηλή ASTO, η τιμή του δείχνει τον στρεπτόκοκκο στο αίμα. Αν είναι υψηλή, μπορεί να «επηρεάσει» κι άλλα όργανα

Η επέμβαση γίνεται με γενική αναισθησία και οι αιμορραγίες είναι ελάχιστες. Σε αυτό βοηθάνε οι καινούργιες μέθοδοι της αμυγδαλεκτομής με τη χρήση ραδιοσυχνοτήτων.

Παιδική ρινίτιδα και ιγμορίτιδα

Πολύ συχνά η ιγμορίτιδα στην παιδική ηλικία δε διαγιγνώσκεται έγκαιρα, καθώς η συμπτωματολογία είναι σχεδόν ολόιδια με αυτήν ενός κοινού κρυολογήματος (απόφραξη, καταρροή και βήχας, ή έξαρσης της αλλεργικής ρινίτιδας). Σήμερα χάρη στον ενδοσκοπικό έλεγχο, μπορούμε εύκολα και ανώδυνα στο χώρο του ιατρείου μετά από μια απλή προετοιμασία της μύτης, να έχουμε μια ολοκληρωμένη διάγνωση όσον αφορά τα ιγμόρεια, τα κρεατάκια και όλο το ανώτερο αναπνευστικό.

Συμπερασματικά

Είναι απαραίτητο από την στιγμή που οι γονείς παρατηρούν διαταραχές όπως συνάχι, πόνος στα αυτιά, συνεχόμενους πονόλαιμους, αμυγδαλίτιδες ή άτυπα συμπτώματα όπως βήχας, εύκολη κούραση, ζάλη, να απευθύνεται στον ωτορινολαρυγγολόγο παράλληλα με τον παιδίατρο.  Έτσι θα υπάρχει μια ολοκληρωμένη διάγνωση που ακολουθείται πάντα από μία στοχευμένη και αποτελεσματική θεραπεία, είτε αυτή είναι συντηρητική είτε χειρουργική.

Η ατρησία της ρινικής χοάνης είναι μια σπάνια συγγενής ανωμαλία η οποία συμβαίνει 1:5000-8000 γεννήσεις. Μπορεί να είναι μονόπλευρη ή αμφοτερόπλευρη  και παρουσιάζεται σε διπλή συχνότητα σε κορίτσια απ’ ότι  σε αγόρια. Η αμφοτερόπλευρη δεν είναι συμβατή με τη ζωή αφού τα νεογνά έχουν αποκλειστικά ρινική αναπνοή. Οι ασθενείς παρουσιάζονται με έντονη  δυσχέρεια της ρινικής αναπνοής καθώς και με συνεχή παρουσία μονόπλευρων ρινικών εκκρίσεων. Αντιμετωπίζεται με ενδοσκοπική χειρουργική.

Άρθρα της Ιατρού

Η σχέση της Ωτίτιδας με την Υπερτροφία των Αδενοειδων Εκβλαστήσεων

Κρεατάκια στη μύτη και παιδιά: Πότε πρέπει να ανησυχήσω;

Δημοσιεύσεις σε Περιοδικά

DUO – ΩΡΛ ΠΑΘΗΣΕΙΣ – Συμβουλές για τους μικρούς μας φίλους

error: Content is protected !!